Ter bevordering van de Nederlandsche taal: Unk!

“Laat ons anders nog eens een nieuw rubriekje starten”, dacht ik bij mezelf. Zo één die na 2 edities een stille dood sterft, waarschijnlijk…

Bij deze is het de bedoeling een “nieuw” woord te lanceren, om bijdrage te doen aan de eloquentie van mijn nu al welbespraakte achterhoede welke ongetwijfeld nog steeds exponentieel groeit…(de exponent hoeft niet groter te zijn dan 1)
Vandaag beginnen we bij “unk”, een rekbaar begrip, vrij letterlijk te nemen zelfs, maar dat wordt duidelijk bij volgende uiteenzetting!

  1. Unk! (één u): Plotse uitdrukking van verwondering. Veelal gebruikt bij verrassende gebeurtenissen die op het eerste zicht weinig met elkaar te zien hebben en waarbij meer uitleg wordt gevraagd mbt de gebeurtenis. Kan in combinatie met enige vorm van lach worden uitgesproken. Als visuele ondersteuning kan men steeds het hoofd even licht achterwaarts laten deinzen.
    Voorbeeld
    : “Gisteren heeft mijn lief haar oorlel gescheurd terwijl ze haar teennagels lakte” – “Unk!”
  2. Uuunk! (drie tot vijf u’s, afhankelijk van intensiteit): Veelal gebruikelijk bij gebeurtenissen van enige ernst met als gevolg een sterke aanwezigheid van ongeloof . Als visuele ondersteuning kan men steeds één wenkbrauw optrekken of beide wenkbrauwen fronsen, ook weer afhankelijk van de ernst van de gebeurtenis.
    Voorbeeld
    : “Mijn vader is gisteren gestorven toen hij in de zoo een pinguïn wou strelen…aan de genitaliën” – “Uuuunk! (met gefronste wenkbrauwen)”
  3. Uuuuuuuunk! (meer dan 5 u’s, mag veelal overdreven worden): Alleen te gebruiken bij onvoorstelbare gebeurtenissen of als uitdrukking van overdreven sarcasme. Als visuele ondersteuning zijn wijd open gesperde mond en ogen aan te raden. Indien sarcasme van toepassing is licht wiegen van het hoofd ook mogelijk.
    Voorbeeld
    : De goochelaar haalde een konijn uit zijn hoed en vervolgens een parkiet (een Grote Alexanderparkiet voor de ornithologen onder ons) uit de anus van het konijn. Vervolgens begon de parkiet de macarena te dansen terwijl hij Tom Dice zijn nieuwste hit schuifelde. Het konijn at een wortel (zonder loof).Hier zou “uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuunk!” op zijn plaats zijn, eerder voor de parkiet dan voor het konijn, wel te verstaan.
    Voorbeeld 2: “Ik heb gisteren pasta gekookt” – sarcastische “Uuuuuuuuuuuuuuuuuunk!”

Zo, u bent weer wat woordenschat rijker, indien u zelf voorstellen hebt ter lancering van een nieuwbakken woord of uitdrukking mag u mij steeds een verslag van minimum 5000 woorden aangetekend bezorgen (12pt., enkele regelafstand). Indien u binnen de 14 dagen geen antwoord zal ontvangen bent u jammer genoeg niet weerhouden.

Succes!

Hoe het zou kunnen zijn…geweest…geworden…

Als in een parallelle dimensie zag ik mezelf staan, gekleed in XL terwijl L zou volstaan. Schijnbaar gelukkig maar eerder berustend in hoe het leven zijn gang is gegaan. Een vrouw vergezelt me, eveneens gehuld in een te grote maat en voorzien van een imposant achtersteven. De middelste van haar 3 wenkbrauwen zou gerust vakkundig mogen geëpileerd worden, er bestaan daar salons voor, weet je wel?
Zij ziet er gelukkiger uit dan mezelf. Waarschijnlijk is zij degene die een onnozelaar heeft kunnen strikken en ben ik er met open, parallelle ogen in getuimeld.

We kijken elkaar aan, hij een cola, ik een pint en terwijl ik mijn rook uitblaas inhaleert hij zijn zelfmedelijden welke hij verdoezelt met een bescheiden glimlach en een bedeesde knik van het hoofd.

Een kind loopt mijn parallelle richting uit, een moment waarbij mijn ogen echter wel oprecht geluk uitstralen, zeker als onderwijl mijn jongste in haar maxi-cosi ligt te kirren van plezier wanneer ze duchtig haar verse pamper vol schijt.
Parallelle opluchting, langs mijn kant dan, dat hij tussen zijn berusting door toch nog het geluk vindt in zijn nageslacht. Of zeker tot ze binnen een 25-tal jaar het huis uit zijn en het tijd wordt om duchtig aan een midlife-crisis te beginnen.

Tot dan zal zijn leven zich beperken tot zondagse uitstappen met de kroost waarna hij, met wat geluk, ’s avonds nog eens van poepke zwam mag doen…

RETRO – Zondagavondhygiëne…

Alee hup, nog een retroke, al is het eerder uit noodzaak, voor mijn volgende post…

Zondagavond, een traditioneel gezin.
De Pappenheimers op één zijn gedaan, madam begint te zagen dat ze wil gaan slapen en of je niet meegaat. Net nu de finale van de Masters Snooker op tv is…
Je pleit voor nog 2 frames en ze lijkt ermee in te stemmen. Amper halverwege begint ze echter terug te memmen en haalt ze haar troeven boven. Na enkele seconden is uw gezond verstand samen met uw bloed afgezakt naar de lendenstreek en begeeft u zich, zo mak als een hitsige Yorkshire, haar hielen volgend, naar de bedstee alwaar u de beloning krijgt voor uw zelfopoffering.
Na achtereenvolgens muilen, cunnilingus, fellatio, coïtus, muilen, fellatio, coïtus, cunnilingus, coïtus en ejaculatio, begeeft ze zich naar het toilet.
OK, toegegeven, met een volle blaas kan de nachtrust tricky zijn tijdens dromen over kabbelende beekjes en roerloze, diepe meren. Maar is het dan ook nodig het gehele gebied te moeten reinigen, als het even kon van binnen uit met staalwol.
Meerdere vormen lichaamsvocht zijn via een wisselwerking in meerdere lichaamsholten terecht gekomen, maar toch dient net de flamoes geschrobd te worden, net die ene plaats waar het wel hoort.
Let wel, ik heb het hier op een traditioneel gezin dus de diepste, donkerste holen van het menselijk lichaam worden daar niet bijgerekend.
Neem eens een voorbeeld aan de man, die ligt nagenietend, met zijn levenloze halfstok lekker op zijn gemak te wachten om nog een laatste windje uit te stoten en dan een zij kiezen waarop hij vreedzaam en voldaan in een diepe slaap kan dommelen. Een slaap die hij meestal al gevat heeft wanneer mevrouw Proper zich onder de wol nestelt, lichtjes geïrriteerd omdat haar eega zich reeds in zijn remslaap bevindt.

Ondertussen is het wel enorm spannend in de finale van de Masters…

Damocles…

“Ik vind uw blog maar niks!”, zei ze terwijl ze via het rietje van haar Safari Orange genoot.

In gedachten richtte ik mij op, gooide ik een briefje van 5 euro haar richting uit en verliet ik met veel bravoure de keet.
In werkelijkheid richtte ik enkel mijn linkerwenkbrauw bedenkelijk de hoogte in en dronk een aardige slok van mijn Duvel, deels in twijfel om ook een hap uit het glas te nemen.

Het gerstenat bluste de eerste vlammende emotie en zijn alcohol ontsmette de verse wonde. Uit beleefdheid zat ik het resterende kwartier nog uit, de pijn bedekkend door een mix van koetjes, kalfjes en gezouten pinda’s.
Niet geheel onverwacht was ik dan ook blij toen die avond op zijn einde liep om de geweldenaar van mijn gekrenkte eer niet meer in de ogen te moeten kijken. Ook al hadden ze veel weg van heldere smaragd op een achtergrond van Caraïbische zee.

Een tere plek die ik mezelf niet had toegeëigend, een achilleshiel waarvan ik het bestaan niet wist, tot ze hem vol raakte, de pezen doorsneed en ik hulpeloos ineen zakte, smekend voor mijn leven!
Genade schonk ze mij met het degen boven het hart, genade door de impact van haar woorden niet te beseffen, door niet te weten dat ik op de grond lag te wachten op de doodsteek. Een finale duw die er nooit kwam, ik die weer kon rechtkrabbelen en de pezen laten helen tot littekens, vervagend in de tijd.

(enige zin voor dramatiek is mij nooit vreemd geweest)

Prestatiedrang…

‘t Is weer wreed tegenwoordig…

Draft na draft faalt de voorpagina te halen, halverwege of zelfs zo goed als aan het laatste woord komt er een moment van zelfkritiek welke alles afkeurt en degradeert naar de virtuele prullenbak.
‘t Is al niet makkelijk om thema’s uit de duim te zuigen welke moreel, sociaal, economisch en politiek verantwoord en evenwichtig zijn. Al zeker niet in deze onstabiele tijden. Ik kan vervallen in platvloers taalgebruik, maar u kent mij, zo ben ik niet.

Misschien kan u mij wel helpen, spui gerust wat thema’s, of ook niet, uw keuze, maar er valt een iPhone te winnen met uw meest originele en bruikbare thema. Nuja, ‘t is nie echt nen iPhone, ‘t is ne foto van mij met een iPhone.
Alee, ik sta er eigenlijk niet op, wel een doos van Mobistar en ‘t is op gazettenpapier gedrukt. Er staat wel een stuk van een artikel over Koningin Fabiola op de achtergrond! Alee, over hare hofleverancier in haarlak eigenlijk.
Maar dat zijn details…

RETRO – Handschoenkastje…

Nog es een retroke? Alee dan, omdat ge het zo lief vraagt!
Ik weet dat er hier en daar proteststemmen opkomen voor nieuw werk ontsproten uit een tijdelijke vlaag van genialiteit en dat er zelfs al plannen tot oproer zijn maar aub, hou jullie nog even kalm.
Ga nog niet de straat op en steek nog geen auto’s in brand, behalve als je in Brussel woont, daar zijn ze dat gewoon.

Binnenkort schud ik wel nog eens iets uit mijn mouw, beloofd!

Tot dan moet je het hiermee doen… Is’t al? Neenee, klik maar, er komt nog!

Vlindertje…

Wat mij betreft één van de betere nummers van de laatste 6 maanden…

Of heb je liever een akoestische versie?

Hopelijk zijn ze live ook zo goed maar hey, dat weet ik u na vrijdag wel te zeggen!

RETRO – Sanitaire kwesties…

Welkom, schare fans bij opnieuw nu al een klassieker!
Vergeet de witte, het verdriet of de playboy van mei ‘68, vergeet al het aanstormende talent, laat alles vallen, behalve als je een baby aan het zogen bent…neem u er misschien een drankje bij, ik wacht wel even…
 
 
 
*kuch*
 
 
 
Zo…dan bent u er nu eindelijk klaar voor! Enjoy!

Is’t al? Neenee, klik maar, er komt nog!

RETRO – E40 verhalen…

Retro is hip…en u zal het geweten hebben, tedju!
Onder dat motto zie ik mij dan ook genoodzaakt af en toe eens een retro-post van onder het stof te halen.

“Waarom?”, vraagt u zich af. Wel, zo kunnen nieuwere fans meegenieten van ouder werk, leer ik dat systeem hier wat beter kennen en op luie momenten kan ik toch nog scoren bij mijn posse…gemakkelijk succes dus!

Is’t al? Neenee, klik maar, er komt nog!

Den eerste…

We gaan er niet om liegen of rond de pot draaien…jullie hebben mij gemist!
Waarvoor dank!

Komende weken zal het hier wel nog wat veranderen maar ik kan het jullie niet aandoen om steeds op datzelfde witte scherm te moeten kijken…

Return top